Στον αστερισμό της Άννας

Καλημέρα Εύβοια!

Σήμερα αναρωτιόμουν γιατί μέσα μας υπάρχουν δύο αντίθετες φωνές;

Η μια να λέει "ναι", η άλλη "όχι".

Φ_1. Ζήσε με πάθος και ένταση την κάθε σου στιγμή!

Φ_2. Το αντέχεις όμως αυτό;

Φ_1. Και τι μου λες δηλαδή; Να ζήσω ως εκεί μου νομίζω οτι αντέχω; Έτσι όμως χάνω στιγμές από την ίδια τη ζωή. Ξέρω οτι αντέχουμε, αλλά δεν τολμούμε.

Φ_2. Αξίζει να τολμάς και μετά να πονάς;

Φ_1. Δεν συμβαίνει πάντα αυτό. Αλλά ακόμα κι έτσι, ναι. Αξίζει! Γιατί, ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό!

Φ_2. Χμμ! Ότι δε σε σκοτώνει!

Φ_1. Ναι! Ναι! Ναι! Καλύτερα να ΖΩ, παρά να μετανιώνω για όσα θα μπορούσα να ζήσω και δεν τόλμησα να τα ζήσω!

Φ_2. Τότε, πάσο.

Το "όχι" αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του "ναι", ευτυχώς!

Κάπου διάβασα την φράση : όπου κι αν ταξιδεύεις, να ταξιδεύεις με την καρδιά.
Υπάρχουν όμως πολλά ταξίδια, που τα κάνουμε κάθε μέρα, κι όμως δεν το εκτιμούμε....
Προσπερνάμε τις στιγμές..... Τις θεωρούμε δεδομένες. Μη χάνετε τις στιγμές. Ζήστε τις.
Κάθε μία είναι μοναδική, δεν επαναλαμβάνεται ποτέ η ίδια. Κι αν νιώθουμε οτι είναι βαρετή, στο χέρι μας είναι να την αλλάξουμε. Κάθε στιγμή, είναι ένα ταξιδι. Κάποιες στιγμές, είτε το θέλουμε είτε όχι, κρατάνε πιο πολύ από ένα λεπτό. Έχω πάει πολλά ταξίδια, μερικά δύσκολα και άλλα εύκολα. Από κάθε ένα πήρα ένα "σουβενίρ". Όλα έχουν τον ρόλο τους. Να συμπληρώσουν το πάζλ της δικής μου ολοκλήρωσης και πληρότητας.
Απόψε ταξιδεύω, κυριολεκτικά. Αλλά αφήνω αγαπημένους και πάω σε αγαπημένους. Μια γλυκόπικρη χαρά. Είμαι από τούς τυχερούς αυτής της γης, γιατί έχω αγαπημένους που μου χαρίζουν μοναδικές στιγμές.........

Υ.Γ.  Γλυκιά κουβερτούρα, πάνω σε δίχρωμο κέικ.

Υπάρχουν σκέψεις που θέλουμε να ακουστούν....εμπτειρίες που ξέρουμε οτι θα φωτίσουν τη ζωή συνανθρώπων μας.....ίσως και να βοηθήσουν..... Το να μοιράζεσαι κάτι δικό σου μ όποιον τρόπο κρίνεις κατάλληλο, είναι μεν τολμηρό, αλλά και πολύ ανθρώπινο.

Ο καθένας μας ζει στον δικό του αστερισμό. Στο χέρι μας είναι να ταξιδέψουμε σε πολλούς , να μας φιλοξενήσουν , αλλά και  να φιλοξενήσουμε στον δικό μας.