Συλλογές του ποιητή

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ... ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΕΝΑ ΓΡΑΠΤΟ ΜΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟ  ΚΑΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ...


Ε  Ρ  Α   Τ   Ω

Είχα ακούσει μια φορά σε ένα χωριό που γυρνούσα , ότι στο δάσος λίγο μακρύτερα από το χωριό , ζούσε μονάχη της μια όμορφη κοπέλα .
Ρώτησα απο περιέργεια τους χωρικούς ,  πως μια όμορφη κοπέλα ζούσε όλομόναχη στο δάσος μα απάντηση δεν πήρα από κανέναν.
Άλλοι με σραβοκοίταξαν , άλλοι μου έλεγαν μισόλογα , άλλοι μου γύρισαν την πλάτη .
Μόνο ένα συμπαθητικό γεροντάκι με κοίταξε στα μάτια και μου είπε :

Την απάντηση γιόκα μου μόνο η ίδια μπορεί να σου την δώσει . Από εδώ κανένας δεν μπορεί να πει τίποτα .
Μόνο γιόκα μου πρόσεξε , συνέχισε ο γέροντας .
Αμα πας να την  δείς όσο θα σου  μιλά και θα της μιλάς , δεν θα την κοιτάξεις στα μάτια .ποτε , γιατι αν θα την κοιτάξεις στα μάτια ,τότε θα σκλαβωθείς και θα μείνεις για πάντα μαζί της.
Αυτή είναι η  κατάρα  της   μου έλεγε και τα μάτια του είχαν πάρει μια περίεργη λάμψη  και γιαυτό μένει ολομόναχη η πανέμορφη ερατώ μας .
Και σώπασε τελειώνοντας τα λόγια του .

Ερατώ … σκεφτόμουν… κατάρα...   μάτια… για πάντα ;
Ευχαριστώ παππούλη του είπα , και ξεκίνησα για να πάω στο δάσος να
βρω την ερατώ ,δίχως να ξέρω τον πραγματικό λόγο που με έσπρωχνε να πάω να την βρώ …………..
Περπάτησα όχι και για πολύ ώρα και μπήκα στο δάσος .
Αλλού πυκνά ,αλλού αραιά ,  όχι και πάρα πολύ φώς….κάπως περίεργο .

Περπατώντας άρχισα να νοιώθω οικεία με το δάσος , σα να ήταν κάτι δικό μου, δεν φοβόμουναντιθέτως ένοιωθα μια ηρεμία ,μια ζεστασιά που δεν την είχα ξανανοιώσει εως τώρα.
Βρέθηκα μπροστά σε ένα όμορφο σπίτι , άσπροι τοίχοι,σκεπή από άχυρο που έμοιαζε να ξεκινά από τον ουρανό καταλήγοντας στην γη , δυο καφετιά παράθυρα με μια ξύλινη πόρτα .
Απ ‘έξω ένα πέτρινο πεζούλι και ένας μικρός κήποςμε πολύχρωμα λουλούδια.
Επάνω στο πεζούλι καθόταν μια μελαχρινή πανέμορφη κοπέλα και χτένιζε τα  μακρυά μαλλιά της με μια φιλντισένια χτένα .
Περίτεχνη χτένα ,πανέμορφο σκάλισμα με τρία μαργαριτάρια , που όμοια τουςδεν υπάρχουν .
-Γειά σου ξένε ,μου λέει η κοπέλα ,τι ζητάς έδω,πως σε λένε ;
-Γειά σου και έσένα τις αποκρίνομαι .Ξένος είμαι περαστικός από τα μέρη σας .
Άκουσα την ιστορία σου κοπέλα μου και με παραξένεψε πολύ .
Έτσι αποφάσισανα έρθω να σε βρώ για να σε ρωτήσω το εξής
‘ Πως μια πανέμορφη κοπέλα σαν εσένα ,ζει μόνη της στο δάσος;
Γιατί τόση απομόνωση ;Γιώργο με λένε  εσένα όμορφη κοπελιά πως σε λένε; Την ρώτησα .
Πραγματικά ήταν μια όμορφη κοπέλα , εκθαμβωτικά όμορφη και συνάμα ελκυστική . Και ενώ όλη αυτή την ώρα η κοπέλα δεν μου κμιλούσε , μου λέει έξαφνα με μια γλυκειά αι ζεστή φωνή…
Κάθησε δίπλα μου ,είναι μεγάλη ιστορία και θα κουραστείς όρθιος.
Κάθησα δίπλα της με ανάμεικτα συναισθήματα ,κάτι με έσπρωχνε να φύγω και κάτι να μείνω…….

Τελικά έκατσα δίπλα της με τα μάτια μου συνεχώς κάτω ,δεν έβλεπα τίποτε .
Το μόνο που έβλεπα ήταν τα πόδια της , δύο υπέροχα απλά γοβάκια και μια επιδερμίδα άσπρη αλλά με μεταξένια ύφη…..πόσο όμορφα ήταν….σκέφτηκα και η κοπέλα(ερατώ θα την λέω καλύτερα)  αρχίζει να μιλά…………………………..
-Πρίν από δέκα χρόνια είχα γνωρίσει ένα νέο , άγγελος λεγόταν .
Ψηλός με κανονική κορμοστασιά , καστανόξανθα μαλλιά και δυο καστανοπράσινα μάτια που μέσα τους μπορούσες να δείς τον κόσμο όλο.
Έξυπνος άνθρωπος με πλούσια χαρισματα και έναν ψυχικό κόσμο  που χωρούσε όλη η πλάση μέσα .
Σπάνιος άνθρωπος και συνεχίζοντας με ένα αναστεναγμό…εμφανίστηκε μια μέρα ξαφνικά από το πουθενά .
Ήρθε με βρήκε , με κοίταξε στα μάτια και μου είπε.

-Είμαι εδώ για εσένα μόνο για έσενα δίχως να σου ζητάω τίποτα.
Έτσι απλά μπορώ να σου δωθώ για το καλό σου!!!!

-   Ο άγγελος που λες παλικάρι μου , ήταν πραγματικά ότι έλεγε και έδειχνε.
Ευγενικός με αληθινά αισθήματα , δυνατός και οξυδερκήςσε σημείο που αρκετές φορές με έφερνε σε αμηχανία.
Ήταν πάνω απ’ όλαβράχος σε ότι έλεγε και σε ‘ότι πίστευε .
Μου έδειχνε κάθε μέρα κάθε στιγμή κάθε λεπτό ,το πόσο νοιαζόταν για εμένα.
Το πόσο το κάθε τι που θα μου έκανε κακό και με προστάτευε .
Όμως τι τα θέλεις παλικάρι μου ήμουν νέα και άμυαλη .
Ενώ ο άγγελος μου έδειχνε τόσα και τόσα ,έγω το έπαιζα δύσκολη
και τον απόφευγα .
έκανε τα πάντα για να με δεί και εγώ τα πάντα για να κρυφτώ .
΄Έδειχνε το πόσο πολύ ήθελε να μου κάνει καλό και εγώ τον αγνοούσα.
Που να ήξερα η άμυαλη το πόσο κακό του έκανα……δεν ήξερα
πραγματικά δεν ήξερα δεν ήξερα…………

Η ερατώ σιωπαίνει ξαφνικά……ένα δάκρυ βλέπω να κυλά από τα μάτια της και να πέφτει στην γη ανάμεσα στα δυο της γοβάκια.
Απόρρησα προς στιγμή  αλλά δεν είπα τίποτα………………..
Μετά από λίγη σιωπή η ερατώ συνεχίζει….
-Η άμυαλη…ήταν ένα μεγάλο σφάλμα αυτό που έκανα , σκέψου σε τι σημείο τον είχα φέρει  που ένα βράδυ μου είχε πει .

‘Ε Ρ Α Τ Ω Σε αγαπώ και θα Σε αγαπώ αιώνια!!!Ποτέ δεν θα αλλάξει αυτό .Σου  ορκίζομαι  ότι εάν χρειαστεί θα δώσω και την ζωή μου για εσένα’

Πόσο κουτή ήμουν….σκέψου ότι μετά από εκείνο το βράδυ άνοιξε την καρδιά του και άφησε όλη του την αγάπη να με αγκαλιάσει.
Την ένοιωθα παντού ,δίπλα μου , μέσα μου…..παντού σε όλη την πλάση.
Είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο , τέτοια ένταση που τα είχε δώσει όλα μα όλα.Δεν είχε πλέον τίποτα άλλο να δώσει .
Αλλά τι τα θες; Είπαμε νέα και άμυαλη …………
-Οάγγελος λοιπόν είχε φτάσει σε σημείο που με εκλιπαρούσε για λίγη αγάπη , λίγη χαρά .
Ένα δάκρυ ,ενα χαμόγελο λίγη ευτυχία .
Δεν ζητούσε τίποτα για αυτόν τ ί π ο τ α .Όλα τα έδινα για εμένα ,όλα τα έκανε για εμένα .
Και εγώ τι έκανα; τι; Αναρωτιέται η ερατώ και σηκώνετε όρθια .
Μην τολμώντας να σηκώσω τα μάτια μου ρίχνω μια κλέφτη ματιά……
Πανύψηλη κοπέλα λεπτή σιλουέτα…………
-Τι έκανα ; τον αγνόησα , τον καταράκωσα .
Εκλιπαρούσε  να με δει για λίγο για μια στιγμή στο παραθύρι μου και έγω κρυβόμουν .
Προσπαθουσε με νύχια και με δόντια να με δει και εγώ δεν εμφανιζόμουν πουθενά μέχρι που  έφτασα σε σημείο να απαξιώσω όλα όσα μου έδινε απλόχερα ,όλα μα όλα η τρελλή…και ξανακάθετε δίπλα μου με το κεφάλι της να είναι ανάμεσα στα πόδια της και να κλαίει με ασταμάτητους λυγμούς.

Τότε δεν ξέρω το γιατί , σήκωσα το βλέμα μου δίχως να φοβάμαι και κοίταξα την ερατώ.
Όλο το σώμα της το διαπερνούσαν οι σπασμοί των λυγμών .
Ακούμπόντας το χέρι μου στο κεφάλι της της λέω με ζεστό τόνο στην φωνή μου….
-Ησύχασε ερατώ ηρέμησε , να σε ρωτήσω κάτι ;
Η έρατώ σταμάτησε σε μια στιγμή να κλαίει και σηκώνοντας αργά το κεφάλι της με ρώτησε………
-Με κοιτάς και δεν φοβάσαι το τι μπορείς να πάθεις ; Έχεις το θάρρος και το κάνείς αυτό;
- Ναι της απαντάω , ναι ερατώ . Πες μου γιατί όλα αυτά , γιατί το τόσο άδικο ;……..Σιωπή για λίγο………………………
Για μια στιγμήσα σα να φοβήθηκα και χαμήλωσα το κεφάλι μου………
-   Ρωτάς γιατί; Λέει με λίγο παγερή την φωνή της ….γιατί…………….
Γιατί φοβόμουν ,γιατί δεν είχα ξανανοιώσει έτσι στην ζωή μου .
Άβγαλτη κοπέλα άμαθη ήμουν δεν ήξερα….δεν ήξερα τίποτα τίποτα.
Ούτε τι πάει να πει αγάπη πόνος αισθήματα θλίψη   ΤΙΠΟΤΑ.
Πάντα στην ζωή μου με προστάτευαν και με καθοδηγούσαν μέχρι που ήρθε ο άγγελος στη ζωή μου που πιστέυω ότι ήταν πραγματικός άγγελος
και μου έκανε τον κόσμο μου άνω κάτω.
Ανέτρεψε τα πάντα μέσα μου δείχνωντάς μου τι είναι η ζωή οι άνθρωποι
τα αληθινά αισθήματα και έγω φοβόμουν ,πόσο φοβόμουν .
Αχχ θεέ μου γιατί γιατί τι σου έκανα ; γιατί ;
Και συνεχίζοντας …………..
Μια μέρα μην αντέχοντας άλλο εξαφανίστικε από το χωριό .
Πέρασε μια βδομάδα και κανείς δεν τον είχε δεί , κανείς δεν είχε νέα του.
Εως ότου ένα μεσημέρι ένας χώρικος είπε ότι βρήκε το σώμα του αγγέλου πέσμένο στο διαβολόρεμα λίγο πιο μακρυά από το χωριό .
Νεκρό αλλά με ένα πρόσωπο γαλήνιοκαι ένα χαμόγελο στα χείλη .
Ήταν νύχτα όταν βγήκα από το σπίτι μου δεν ήθελα να με δει κανένας.
Ο άγγελος νεκρός…νεκρός  και ποιος έφταιγε για αυτό ;
Δεν μπορούσα να αντιμετωπίσω κανέναν  , έφυγα μέσα στη νύχτα
και  ήρθα να ζήσω έδω μόνη μου με τις ενοχές μου τις ερυνείες μου και το αβάσταχτο βάρος των συνεπειών από τις πράξεις μου.

ΚΑΙ τώρα που έμαθες την ιστορία μου μπορείς να φύγεις μου λέει με ένα προστακτικό τόνο τελειώνοντας τα λόγια της .
-Όχι ερατώ της απαντώ αμέσως .Θέλω να δω στα μάτια σου αν πραγματικά το μετάνοιωσες , της λέω με πρωτόγνωρο θάρρος  και με μιάς σηκώνω το κεφάλι μου και την κοιτώ μέσα στα μάτια της .
Δυο πανέμορφα καστανά μάτια με κοιτούν με έκπληξη και απορία συνάμα.
…….μααα…ψελίζει η ερατώ και εγώ της κλείνω με το δάκτυλό μου τα δυο της χείλη.
-Μην ΦΟΒΑΣΑΙ της λέω ,συνεχίζοντας να την κοιτώ βαθειά μέσα στα μάτια της μην φοβάσαι ,όλα τώρα πέρασαν και όλα συγχωρέθηκαν….
-Όλοι……..μα γιώργο ….και ο άγγελος…όλα όσα….όλα..;
-Όλα τι ερατώ ;Φτάνει έως εδώ όλα όσα πλήρωσες .Αρκετό το κρίμα σου που κουβαλάς τόσα χρόνια.
Ήσουν μικρή ,άμυαλη ,αδαής όπως είπες και εσυ.Είναι κρίμα να πληρώνεις κάτι που δεδν φταίς στην ουσία .
Όλα πέρασαν όλα έφυγαν , εξηλεώθηκαν .
Είσαι ελεύθερη να ζήσεις την ζωή σου ,δίχως να σε βασανίζει τίποτα πλέον.
Έλα της λέω και της πιάνω το χέρι , ακολουθησέ με της λέω με ένα ζεστό τόνο στην φωνή μου .
Έτσι αρχίσαμε να περπατάμε προς το χωριό μέχρι την πόρτα του σπιτιού της .
ΠΑΝΤΑ η συγχώρεση είναι μέσα μας και την δίνουμε όταν πραγματικά αξίζει . Μόνο τότε…………………………………
Και έτσι έζησε πλέον η ΕΡΑΤΩ την υπόλοιπη ζωή της όμορφα , ήσυχα μέχρι τα βαθειά της γεράματα……………!!!!!