Μακρυκάπα

ΜΑΚΡΥΚΑΠΑ

Ακόμη ένα κίνητρο εικαστικής δημιουργίας από τους φυσιολάτρες ζωγράφους είναι το πανέμορφο χωριό της Μακρυκάπας, που απέχει περίπου 30 χλμ από τη Χαλκίδα και έχει μαζί με τον οικισμό του , τα Εφτάκονα, 1000 και πλέον κατοίκους. Στο χωριό υπάρχουν πολλές ταβέρνες και γραφικά καφενεδάκια δίπλα στο ποτάμι και κάτω από τα πλατάνια.

Η κατοίκιση στην περιοχή αρχίζει τη μέση παλαιολιθικά περίοδο. Στην περιοχή Εφτάκονα κοντά στο Μεσσάπιο βρέθηκαν τα ίχνη ενός οικισμού της πρωτοελλαδικής περιόδου και σύμφωνα με τα ευρήματα βάσιζε την οικονομία του στη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας οι κάτοικοι της Μακρυκάπας ζούσαν στα Βάβουλα πέντε περίπου χλμ Β.Α. του σύγχρονου χωριού στη νότια πλευρά της βουνοκορφής Ταναίδα. Τα Βάβουλα δημιουργήθηκαν την εποχή της Φραγκοκρατίας. Εκεί ζούσαν περί τις 600 οικογένειες. Μετά την απελευθέρωση τα Βάβουλα άδειασαν και δημιουργήθηκε ο οικισμός υης Μακρυκάπας και των Εφτακονάκων. Τα ονόματα Μακρυκάπα (μακριά κάπα) και Εφτάκονα (επτά κονάκια0 έχουν σχέση με τη ζωή των βοσκών, αλλά δε γνωρίζουμε πώς σχετίζονται με τα συγκεκριμάνα χωριά.

Στη θέση <<Χάρμπιζα>> ή <<Χάρμπζα>>, υπήρχε αρχαίος οικισμός κοντά στη Μακρυκάπα και στα δυτικά του Αγίου Αθανασίου. Αρχικά ο οικισμός ονομαζόταν <<Χαλκούσα>>. Στη θέση αυτή βρέθηκαν από το Θεοχάρη (1959) κιβωτιόσχημοι τάφοι, λίθινες αξίνες, άφθονος οψιανός, μαρμάρινα και πήλινα αγγεία που βρίσκονται στο μουσείο της Χαλκίδας, καθώς και μια μαρμάρινα φιάλη που στεγάζεται στο μουσείο Μπενάκη.

Κατά το 1928 βρέθηκε σε εγκιβωτισμένο κυκλαδίτικο τάφο ασημένιο αγγείο, σαν τάσι, που στολίζει το μουσείο Μπενάκη. Σε άλλο τάφο βρέθηκε θυμιατήρι. Βρέθηκαν επίσης πρωτοελλαδικές φιάλες μέσα σε κιβωτιόσχημους τάφους, που ανακαλύφθηκαν στα χωράφια.

Στη θέση Ρακού έχουν καταστραφεί προιστορικοί τάφοι της εποχής του χαλκού. Πιο πάνω στο ομώνυμο φαράγγι, όπου υπάρχει μεγάλη υδάτινη ορεινή λεκάνη, βόρεια από το χωριό σε ύψος 250μ. είναι το σπήλαιο της <<Νύμφης>> με διάδρομο 96 μέτρων. Ακόμη πιο ψηλά στα 760 μ. βρίσκεται το σπήλαιο <<Εικονίσματα>>.πήρε το όνομά του από τις εικόνες που έκρυβαν εκεί οι χριστιανοί κατά τις επιδρομές των Τούρκων, για να τις ξναπάρουν μετά την παρέλαυση του κινδύνου.